بهار زندگی

پر می گشایم از زمین

تا آسمانها می روم
در جاده سپید ابر
شادان و خندان می دوم

گاهی سوار بر اسب باد
این سو و آن سو می پرم
گاهی پیاده در زمین
عطر شقایق می خرم

من در بهار زندگی
با غصه ها بیگانه ام
هر جا امیدو شادی است
آنجا شود کاشانه ام

در سرزمین آفتاب
که خانه دلهای ماست
قدری نظر افکن ،ببین
سجاده ای از گل بناست

ای دوست بیا همراه من
وضو بگیر در دشت نور
با یاد آن خدای پاک
بسپار شیاطین را به گور ...

شاعر نغمه مقصودلو

نکاتی از خوش اخلاقی در محیط مدرسه...